Een relatie beëindigen. Het is nooit leuk en komt nooit gelegen.
Al maanden zaten we in een sleur, en nu was het genoeg. Ik kon er niet meer tegen, het voelde niet meer goed. Voor hem kwam het als een verrassing, voor mij was het een knoop die ik langzaam aan het doorhakken was. Mijn gevoel was veranderd, het lukte niet meer. Op 28 december 2013 zouden we 4 jaar samen zijn. We hadden toekomstplannen gemaakt, en praatten over samenwonen in Amsterdam. Het beangstigde me, en voelde me in een hoekje gedreven. De toekomst leek zo bepaald, alsof ik er niets meer aan kon veranderen. Wilde ik dit wel? Nee was mijn antwoord. Ik was niet gelukkig doch ongelukkig. Ik was de ruzies zat. Over een periode van maanden heb ik getwijfeld. Uitmaken leek te drastisch en definitief. Ik vond het doodeng. Niet alleen om hem kwijt te raken, maar ook om weer alleen te zijn. Ik heb het geprobeerd. Waren mijn verwachtingen te hoog? Was ik wel realistisch? Het was toch logisch dat relaties op een gegeven moment in een sleur raken. Maar nee, ik wil op mijn 20e geen relatie waar ik niet meer 100% blij mee ben. Ik wil me kunnen verheugen om bij iemand te zijn en dat het dan niet tegen valt zodra dat moment arriveert. Ik wil kriebels in mijn onderbuik voelen wanneer ik hem zie, niet kunnen slapen omdat ik teveel aan hem denk. Weer verliefd zijn. In een sleur zitten is nooit leuk, en het is lastig om er weer uit te komen. Bij ons is dat niet gelukt, hoeveel ik het ook probeerde. Het cliché is waar, het lag niet aan hem maar aan mij. Mijn gevoel is veranderd, dat van hem niet. Hij hoopt nog steeds dat we weer bij elkaar kunnen komen, en is nog steeds verliefd. Mijn gevoel is langzaam weggeëbd. Hoe spijtig ik dat ook vind.
Langzaam maar zeker was het moment daar, het einde.
"Twenty years from now you will be more disappointed by the things you didn't do, than by the ones you did do. So throw off the bowlines. Sail away from the safe harbor. Catch the trade winds in your sails. Explore. Dream. Discover." - Mark Twain
Ik vind het lastig om hier een mening over te geven.. mijn vorige relatie ging uit omdat hij het niet kon vinden met mijn ouders.. hij hoefde nooit naar zijn ouders te luisteren en hij wilde zich niet aan de mijne houden..hij wilde na paar weken al in één bed slapen en dat keurde mijn ouders niet goed.. het ging van kwaad tot erger.. en hij maakte het na 1,5 jaar met mij uit.. terwijl ik en mijn ouders alles voor hem deden.. zijn ego was te groot.. hij jankte toen hij het definitief uitmaakte ma na 5 maanden had die alweer een nieuwe.. ook nog een rus waar het nu ook weer mee uit is.. het was voor mij heel moeilijk een andere jongen een kans te geven want ik was te verliefd op mijn ex en het ging TE raar en te snel uit want ik was nog verliefd op dat jong.. nu heb ik mijn vriend van nu.. in het begin gigantische op afstand gehouden.. serieus een jaar gedate bijna.. en toen voorgesteld aan mijn ouders.. het is niet wat ik voelde bij mijn ex.. de heftige vlinders etc.. maar dat kan gebeuren.. een relatie komt vaak in een sleur maar ik denk altijd.. je bent niet zomaar verliefd op diegene geworden.. vecht ervoor.. en wij vrouwen zijn vaak te bang voor het officiële gebeuren.. niet iedereen krijgt na vierjaar nog kriebels want het gaat op een gegeven moment om houden van.. ik lust graag eten en ik ben ook blijven eten zelfs van de kriebels.. in het begin.. maar ik zie nu hoe goed die voor mij is.. ik viel te veel op badboy.. een uitdaging.. maar mijn vriend van nu is het gewoon.. ik zal ervoor blijven vechten..
BeantwoordenVerwijderenjij nog sterkte in ieder geval..
misschien komt het missen vanzelf
liefs
Veel sterkte! Ik heb dit nog nooit meegemaakt dus ik kan hier niet goed een reactie op geven en weet dus ook niet hoe het voelt... Maar in ieder geval heel veel sterkte! ;)
BeantwoordenVerwijderenxo Liesbeth
http://www.aboutfashionliesbeth.blogspot.nl/
Sterkte nog! Ik wens je wel een heel fijn 2014:)
BeantwoordenVerwijderenSterkte! Je hebt wel een erg mooi blog.
BeantwoordenVerwijderen